Το 1995, η Μπέβερλι Στίβενς εργαζόνταν εθελοντικά σε ένα κέντρο ημέρας για άστεγους και κοινωνικά αποκλεισμένους, στο Μπέρμιγχαμ της Βρετανίας. Ήταν εκεί που γνώρισε τον Μπάρι Γουίλιαμς, έναν τύπο χαμογελαστό, που στην πρώτη επαφή έβγαζε μια οικειότητα χάρη στο ζεστό χαμόγελο και την ευγένειά τους. Ένας συνηθισμένος άνθρωπος.
Δεν ήταν όμως τέτοιος. Στα 51 του, είχε μόλις βγει από ψυχιατρικό νοσοκομείο υψίστης ασφαλείας μετά από 15…