Κάποτε, οι διεθνείς ειδησεογραφικές υπηρεσίες των μεγάλων κρατικών τηλεοπτικών οργανισμών της Ευρώπης, έμοιαζαν με αόρατα δίχτυα ασφαλείας που απλώνονταν πάνω από έναν ταραγμένο κόσμο. Δεν ήταν απλώς φωνές από το εξωτερικό, αλλά σταθεροί πόλοι μιας ενημέρωσης που έδινε νόημα στο χάος, ειδικά σε χώρες που πάλευαν με τη λογοκρισία, την απομόνωση ή την πολιτική αστάθεια.
Σήμερα, όμως, αυτές οι ίδιες φωνές ακούγονται πιο αδύναμες,…