«Κάτω, κατεβαίνω κάτω, σαν τον λαμπερό Φαέθοντα που δεν μπορεί να κουμαντάρει τ’ άγρια, τ’ ατίθασα άλογα» αναφωνεί στον «Ριχάρδο Β’» o έκπτωτος βασιλιάς, ο οποίος παραλληλίζει τον εαυτό του με τον γιο του Ηλιου, που δεν κατάφερε να δαμάσει τα άλογά του, οδηγώντας το ηλιακό άρμα και καταστράφηκε.
Ο Ριχάρδος θρηνεί τη δική του απώλεια: ο θρόνος χάνεται, καθώς οι επαναστατημένοι υπήκοοι – τα δικά του «ατίθασα άλογα» – αποδεικνύονται…