Μπορεί να οφείλεται στον ενθουσιασμό της στιγμής και όταν αργότερα ξαναδώ τη «Μεγάλη σφαγή των Β’ ΚΑΠΗ Αλίμου» (Ελλάδα, 2026) να αλλάξω γνώμη. Αλλά θα ήμουν ψεύτης, αν έλεγα ότι αυτή η ελληνική κωμωδία δεν με εξέπληξε θετικά. Δεν διακρίνεις συχνά τόση ενέργεια σε ελληνική ταινία, ενώ σπανίως το «μαύρο» χιούμορ – επίσης σε ελληνική ταινία – λειτουργεί, τόσο αποτελεσματικά όσο εδώ. Και το γεγονός ότι όλοι οι ηθοποιοί που εμφανίζονται…
