Είχα να διαβάσω βιβλίο του πάνω από σαράντα χρόνια, την ύπαρξή του την είχα μισολησμονήσει, καίτοι ανεξάλειπτη έμενε στη μνήμη μου η ανάγνωση του «Σπάρτακου» (κίτρινο εξώφυλλο, έκδοση τσέπης, από την Αγκυρα, αν θυμάμαι καλά) όπως και η ταινία του μέγιστου Στάνλεϊ Κιούμπρικ, του 1960, που είδαμε κάμποσες φορές στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
Πρόκειται, φυσικά, για τον Χάουαρντ Φαστ (Howard Fast, 1914-2003) που μας προσφέρει, με το έξοχο…