O χρόνος απαλύνει τον πόνο της απώλειας, αλλά δεν φεύγει. Δεν φεύγει ο πόνος. Μαθαίνεις να ζεις με την απώλεια. Όταν άρχισε να ελαφραίνει με τον χρόνο, την αποδέχθηκα αλλά λέω ευχαριστώ που υπήρξε στη ζωή μου και που ήμασταν μαζί τόσα χρόνια”.
Δεν είμαστε τώρα, πρέπει να αποδεχτώ την απώλεια. Πρέπει όμως και να ζω με την ανάμνηση ότι είχα πάντα έναν άνθρωπο δίπλα μου πάρα πολύ ωραίο. Να το πω διαμάντι; Πως να το πω; Κάπως να το πω.
Αυτό…