Δύσκολη η σημερινή μέρα. Σαν σήμερα, δύο χρόνια πριν, σου κρατούσα το χέρι και σε έβλεπα να φεύγεις. Μετρούσα κάθε χτύπο της καρδιάς σου μέχρι που σταμάτησε. Συνεχίζω Μαντάκο μου. Με βλέπεις;
Έμαθα να ζω χωρίς εσένα. Έμαθα να ζω μόνη. Έμαθα να διαχειρίζομαι τον πόνο.
Όχι σήμερα όμως… Σήμερα το θηρίο ξύπνησε… Είναι σαν να σε έχασα μόλις πριν από λίγο…
Αύριο θα είμαι πάλι έτοιμη να αρχίσω από την αρχή. Πιο δυνατή. Όπως ήξερες ότι είμαι……