Λάτρευες να κάθεσαι στο παράθυρο και να παρατηρείς τον κόσμο έξω , ήσυχα και ευγενικά με μια γοητευτική απορία. Ο ονειροπόλος μας. Είχες την πιο χαριτωμένη περιέργεια και απολαμβάναμε να σε βλέπουμε να ανακαλύπτεις καινούρια παιχνίδια όπως όταν έπαιζες με το νερό της βρύσης. Τα έκανες όλα χάλια και εμείς σε αφήναμε να παίξεις «λίγο ακόμα». Οταν επιστρέφαμε σπίτι περίμενες στην πόρτα να μας υποδεχτείς. Και όταν φεύγαμε, πάλι στο…
