Γωγούλα μου αγαπημένη, πού πας και μ’ αφήνεις μόνο μου… Ήμασταν πάντα μαζί, ένα…χέρι χέρι παντού. Ακόμα κι όταν άλλαξαν οι ζωές μας, εμείς οι δυο πάντα μαζί. Γωγώ και Χάρης.
«Μονόχνοτοι», όπως έλεγες… 26 ολόκληρα χρόνια… Στην αρχή ήσουν για μένα το είδωλο, το πάθος, το απόλυτο σύμβολο. Μετά έγινες η φίλη που μου άλλαξε τη ζωή. Κι ύστερα η γυναίκα πρότυπο, η μαμά της Βίκτωριας, η μαχήτρια, η πηγαία δύναμη…
Ο ορισμός της υπομονής, της…