Ποτέ δεν με είχε απασχολήσει ο γάμος. Ποτέ. Με απασχολεί πραγματικά, και κάθε μέρα κιόλας, το να είμαι εκεί που θέλω να βρίσκομαι. Δηλαδή η ευτυχία, στην αγνή μορφή της. Οπότε δεν με απασχολεί τώρα. Δηλαδή, νιώθω ότι θα μπορούσα να είμαι και παντρεμένη έτσι όπως ζω. Αλλά δεν θέλω κιόλας. Δεν θέλω την ταμπέλα του παντρεμένου, θέλω την ταμπέλα του ελεύθερου. Την ταμπέλα αυτού που επιλέγει κάθε μέρα πού θέλει να βρίσκεται, α, και τελικά…
