«Το να πεθαίνει ένας νέος άνθρωπος είναι πληγή. Για όσες όμως γυναίκες, έχουμε περάσει το κατώφλι του καρκίνου, το να πεθαίνει μια γυναίκα από καρκίνο είναι ένα χτύπημα που μας πονάει διπλά. Γιατί ξέρουμε καλά πως η νόσος αν κάτι μας στέρησε είναι την ανεμελιά, γίναμε ανεπιστρεπτί «υποψιασμένες»· ότι μας έβαλε για πάντα σε μια συνθήκη μόνιμης αγωνίας, ακόμα και εμάς που φαίνεται ότι έχουμε μια καλή πρόγνωση. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις με…
