Των Γιώτας Χατζηκώστα, Γιάννη Πάζουρου
Ο χρόνος κύλησε για κάποιους πολύ αργά και για κάποιους σαν αστραπή, όμως σε πολλά σημεία της ορεινής Λάρνακας και της ημιορεινής Λεμεσού μοιάζει σαν να σταμάτησε στις μέρες των φονικών πυρκαγιών. Στις πλαγιές στέκουν ακόμη μαυρισμένοι κορμοί, στα χωριά βλέπεις τα σπίτια που κάηκαν και στα χωράφια η γη παλεύει να ξαναγεννηθεί. Οι άνθρωποι επέστρεψαν, όσοι μπόρεσαν, στις καθημερινές τους…