Κάποιες συναυλίες μοιάζουν πιο οικείες, ανασύρονται από την εφηβεία μας, άλλες είναι προϊόν του θαυμασμού μας για έναν καλλιτέχνη ή μία καλλιτέχνιδα και κάποιες άλλες έρχονται σαν μία μεγάλη αγκαλιά που σε κάνει να νιώθεις πως βρίσκεσαι σε έναν ασφαλή χώρο, έναν χώρο που θα τα νιώσεις όλα.
Μία τέτοια συναυλία ήταν και αυτή της Beth Hart, στην «καρδιά» του θεάτρου του Λυκαβηττού, κάτω από τον απόκρημνο βράχο του και υπό το φως του…