Γράφει ο Νίκος Κατσαρός
Υπάρχει κάτι σχεδόν πεισματάρικο στο θερινό σινεμά. Σε μια εποχή που όλα χωρούν σε μια οθόνη κινητού, που οι πλατφόρμες μάς υπόσχονται ταινίες χωρίς να σηκωθούμε από τον καναπέ, κάποιοι εξακολουθούν να διαλέγουν την καρέκλα έξω, το πανί κάτω από τον ουρανό, τον ήχο που μπερδεύεται με τη νύχτα και την αίσθηση ότι η ταινία δεν αρχίζει ακριβώς όταν σβήνουν τα φώτα. Αρχίζει λίγο νωρίτερα. Όταν ψάχνεις θέση. Όταν…