Γράφει ο Νίκος Κατσαρός
Η παλαιστινιακή σημαία στα χέρια του Χοσάμ Χασάν, μετά την ιστορική πρόκριση της Αιγύπτου, ήταν μία σιωπηλή κραυγή. Μία πολιτισμένη διαμαρτυρία – υπενθύμιση.
Μέσα σε ένα γήπεδο όπου όλα πρέπει να είναι γιορτή, χορηγοί, χαμόγελα και αποστειρωμένη ουδετερότητα, χώρεσε για λίγα δευτερόλεπτα κάτι που πολλοί θα ήθελαν να μείνει έξω: η μνήμη ενός λαού που υποφέρει.
Δεν ήταν πρόκληση. Πρόκληση και μάλιστα…