Τρώμε στην ταβέρνα του Βυρίνη, στο Παγκράτι. Δική του ιδέα. «Ο πατέρας μου» μού λέει «δεν πολυσύχναζε σε ταβέρνες. Αντε να καθόταν μετά τη δουλειά σε ένα ουζερί στη Σανταρόζα και να τσιμπούσαν με την παρέα του μεζέδες με οδοντογλυφίδες. Ανήκε σε μια γενιά μαθημένη να μετράει τα λεφτά της. Ή θα έτρωγες έξω ή θα πήγαινες ένα θέατρο, θα αγόραζες ένα βιβλίο. Δεν το ένιωθαν στέρηση αλλά επιλογή… Εμείς, ως ενήλικοι, για δεκαετίες πριν από τη…
