Του Μάριου Αργυρού*
Κάθε φορά που μια κρίση χτυπά την πόρτα μας αποκαλύπτεται με τον πιο εμφαντικό τρόπο μια απλή αλλά θεμελιώδης αλήθεια: τίποτα δεν μπορεί να λειτουργήσει απομονωμένα. Ούτε οι θεσμοί ούτε οι κοινωνίες. Η συλλογική ευθύνη και η θεσμική ετοιμότητα απέναντι σε περιόδους κρίσης αποτελούν προϋπόθεση για την επιβίωση και την κοινωνική συνοχή. Η χρονιά που μας αφήνει ανέδειξε με σαφή -και ενδεχομένως επώδυνο τρόπο- ότι…
