Το αέναο μακροβούτι στον σκουπιδότοπο

Θυμάμαι τον ήχο: πρώτα η κλήση –κάθε νούμερο ξεχωριστά– και μετά κάτι περίεργα συριστικά σήματα σύνδεσης, λες και επικοινωνούσαμε με το υπερπέραν. Ετσι μπαίναμε στο Ιντερνετ την αυγή του 21ου αιώνα. Στην εφημερίδα υπήρχε μόνο ένας υπολογιστής. Η οθόνη ήταν βαρετή, μονόχρωμη και οι εφαρμογές περιορισμένες: e-mails και μερικές υποτυπώδεις ιστοσελίδες. Στο...