Home Ξένια Κωνσταντίνου Οικονομία και μέτρα στήριξης. Της Ξένιας Κωνσταντίνου

Οικονομία και μέτρα στήριξης. Της Ξένιας Κωνσταντίνου

Η σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα είναι πλέον γεγονός.

 


Με προσοχή κι αυξημένα μέτρα ασφάλειας και υγιεινής κάθε κλάδος της οικονομίας επανεκκινά με την ελπίδα η ανάκαμψη να είναι σύντομη και ευεργετική. Βεβαίως, η οικονομία δεν είναι μόνο αριθμοί, είναι και ψυχολογία, καθώς και μέτρα στοχευμένης στήριξης εκεί και όπου απαιτούνται με σκοπό την αναχαίτιση των αρνητικών επιπτώσεων που είχε το αυστηρό lock down που επιβλήθηκε προς αντιμετώπιση της εξάπλωσης της πανδημίας.

Όμως, οι πόροι του κράτους δεν είναι ανεξάντλητοι και γι’ αυτό το λόγο η κυβέρνηση είχε εκπονήσει εξ αρχής μια ολοκληρωμένη στρατηγική η οποία αφορούσε στο εξής βασικό τρίπτυχο:

  • Μέτρα ανακούφισης με πιο εμβληματικό την 9μηνη αναστολή των δανειακών υποχρεώσεων, 10% μείωση της τιμής του ηλεκτρικού, αναστολή καταβολής οφειλών κι αύξησης εισφορών κ.ά.
  • Έκτακτα επιδόματα και προγράμματα στήριξης για επιχειρήσεις, αυτοτελώς εργαζομένους, γονείς και ευπαθείς ομάδες για όσο διάστημα διαρκούν τα περιοριστικά μέτρα με δυνατότητα προέκτασής τους εκεί και όπου κριθεί αναγκαίο και,
  • Κρατικά εγγυημένα δάνεια με χαμηλά επιτόκια για ανάκαμψη των επιχειρήσεων.

Ας σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι η 9-μηνη αναστολή δόσεων στις τράπεζες εγκρίθηκε με τις θετικές ψήφους μόνο των κομμάτων ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και Αλληλεγγύης. Ενώ ο τρίτος πυλώνας στήριξης με την αξιοποίηση της δυνατότητας άντλησης έκτακτης ρευστότητας και μετατροπής της σε χαμηλότοκα δάνεια οδηγήθηκε σε αδιέξοδο κάτω από το βάρος των παράλογων απαιτήσεων των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Το αρχικό νομοσχέδιο για τις κρατικές εγγυήσεις προνοούσε άντληση ρευστότητας €2 δισ. με σκοπό να διατεθούν ως δάνεια προς τις επιχειρήσεις με χαμηλά επιτόκια και με 70% κρατικές εγγυήσεις. Ενώ υπήρχε επίσης πρόνοια για επιδότηση μέρους του επιτοκίου σε φυσικά πρόσωπα, αυτοτελώς εργαζομένους και επιχειρήσεις ύψους €250 εκατομμυρίων ευρώ. Αναντίλεκτα αυτή τη στιγμή πολλές επιχειρήσεις έχουν άμεση ανάγκη ρευστότητας για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις τους και κυρίως για να μην αναγκαστούν να οδηγηθούν σε απολύσεις προσωπικού.

Το πλέον θλιβερό όμως είναι ότι η όλη δημόσια συζήτηση γύρω από αυτό το ζήτημα έφερε και πάλι στο φως συζητήσεις που θύμισαν σε πολλούς εποχές Γιάννη Βαρουφάκη. Με αιχμή του δόρατος και βασικό επιχείρημα το, «να δώσει η κυβέρνηση απευθείας στήριξη». Όμοια που η κυβέρνηση να είναι η κότα που γεννά χρυσά αυγά, με ανεξάντλητες δυνατότητες. Όλα αυτά εμπλουτισμένα με μία έντονη τραπεζο-φοβία η οποία αφαιρούσε πολλές φορές τις ίδιες τις επιχειρήσεις, δηλαδή τους δικαιούχους από την όλη συζήτηση. Επειδή το κράτος δεν εγγυάται τις τράπεζες αλλά τις επιχειρήσεις του. Γι’ αυτό ονομάζονται μέτρα στήριξης της οικονομίας. Για να μπορέσουν οι υγιείς κι αξιόχρεες επιχειρήσεις που έχουν πληγεί να δανειστούν δίχως υψηλές υποθήκες και εξασφαλίσεις, ούτως ώστε να μπορέσουν να ορθοποδήσουν με παράλληλη υποχρέωση να μην απολύσουν προσωπικό. Οι τράπεζες δεν έχουν σε καμία ανάγκη αυτό το σχέδιο για να είναι κερδοφόρες! Έχουν ήδη τα δικά τους δανειακά σχέδια με πολύ υψηλότερα επιτόκια και όλες τις απαραίτητες διασφαλίσεις. Δυστυχώς όμως πλέον, το όλο ζήτημα στην πραγματικότητα πέρασε και μέσα από τις συμπληγάδες των μελλοντικών πολιτικών συνεργασιών.

Έτσι πλέον τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στην επόμενη ημέρα. Αν μας δίδαξε κάτι η περιπέτεια της πανδημίας που ζήσαμε όλοι είναι πως εκεί που πρυτανεύει η λογική και η αλληλεγγύη γίνονται θαύματα. Το ότι χάσαμε την ευκαιρία να αξιοποιήσουμε ένα ισχυρό εργαλείο προκαλεί απογοήτευση αλλά η οικονομία είναι ευθύνη και προτεραιότητά μας και η προσπάθεια για νέα μέτρα στήριξης από πλευράς κυβέρνησης δε θα τερματιστεί εδώ.

*Βουλευτής ΔΗΣΥ Λευκωσίας.
Ξένια Κωνσταντίνου